Lezing de nieuwe boekhandel

5-5-2014
Uit de nieuwsbrief van de nieuwe boekhandel

Maandag 5 mei: Niels Roelen Dankzij Bevrijdingsdag staan we ieder jaar even stil bij de betekenis van vrijheid. Deze keer zorgt Niels Roelen voor extra perspectief. Hij werd diverse keren uitgezonden op missies voor de VN en de NAVO en schreef daarover twee boeken: Soldaat in Uruzgan en Leven na Uruzgan. De missies hebben zijn leven ingrijpend veranderd. Kom naar zijn verhalen luisteren: ze zijn meer dan de moeite waard om te worden gehoord!
Tijd: 15.00-16.00 uur. Aanmelden is gewenst, en de toegang is gratis.

Toegezegde auteurs:
Ofran Badakhshabi(Afghaans dichter)
Niels Roelen

Niels Roelen

Niels Roelen is majoor in het Nederlandse leger. Hij werd diverse keren uitgezonden op missies voor de VN en de NAVO. Over de missie in Uruzgan hield hij voor defensie een weblog bij.

Niels heeft twee kinderen, Mareine en Ties. In zijn vrije tijd pakt hij de racefiets om samen met vrienden over de Utrechtse Heuvelrug te rijden.

Niels op Twitter

Naast zijn reguliere werkzaamheden geeft Niels ook lezingen en trainingen op het gebied van Leiderschap en het maken van keuzes. 

U kunt hem hiervoor onder andere via de SSS, Stichting Schrijvers School en Samenleving, benaderen.
Wilt u op de hoogte blijven van alle ontwikkelingen en nieuwtjes rondom Niels Roelen en de uitgaven en activiteiten van Uitgeverij Carrera?

Naam:

Verplicht.

E-mailadres:

Verplicht.



Het Magische Roze

Het is dinsdag en vanwege het mooie weer heb ik een dag vrij genomen. Ik wil fietsen, niet hard gewoon lekker genieten en de benen laten draaien. Via Bunnik, rijd ik in de richting van de Bilt waarna ik Amersfoort volg langs de vliegbasis het Zeisterspoor op waar ik aansluit bij een groepje van een man of vijf. Nog een flauwe bocht naar rechts en dan begint de weg langzaam te stijgen. Langzaam maar zeker wordt het tempo opgevoerd.

The Rest Is Silence

Vier mei kwart voor acht, op de dam staat een oude veteraan, met zijn rechterhand ter hoogte van zijn oog brengt hij een eregroet. Een trompetter blaast het signaal taptoe en ik zie de hand van de man, vol met rimpels, trillen. Hij draagt een baret met het embleem van de stoters, zijn medailles zijn op zijn bruine jas gespeld. Ik ken hem niet maar ben ervan overtuigd dat deze man hier ieder jaar staat en zo lang als hij zal kunnen er ook zal blijven staan.

Barcelona

Dit weekend zitten we in Barcelona en dus geen blog, maar wel vast een sneak preview van het verhaal dat ik hier ben begonnen.

Weerzien

‘Het is belachelijk, ik neem de TGV naar Parijs en boek daar een vlucht naar New York,’ hoor ik een man vertellen als het radio1 journaal hem een microfoon onder de neus drukt. Het is alles wat de man te vertellen heeft over de as-wolk die boven Europa hangt. De reporter gaat op zoek naar een nieuw verhaal van een gestrande reiziger en vindt een Zwitsers koppel die in Nederland een bedrijf hebben opgestart maar zij leggen zich er gewoon bij neer, het is wachten tot ze weer kunnen vliegen.

In the Dutch Mountains

Op een gele racefiets, die eigenlijk van mijn vader was, reed ik mijn eerste tourversie van de Amstel Gold Race. Mijn oom had me gevraagd om mee te gaan en zonder te weten waar ik aan begon zei ik ja. We waren met een groepje van een man of tien en van de meer ervaren fietsers om me heen kreeg ik de tip om me in het begin vooral rustig te houden op de klimmetjes. Het leek me een goed idee, al was het alleen al vanwege het feit dat ik nog nooit verder dan honderd kilometer had gefietst en ik er vandaag meer dan twee keer zoveel moest rijden.  

Eindelijk een Seizoenskaart

Als Rob en ik de VIP lounge uitlopen deponeren we het kaartje met onze voorspellingen in een grote glazen stolp. Lachend lopen we de trap af, we moeten naar vak L stoel 34 en 35 staat er op onze kaartjes. De zon schijnt nog op het veld en de supporters zingen als wij onze plaatsen zoeken. Op het veld word de bal wat rondgetrapt voor de warming up en ik kijk het vak waar we zitten rond. Het is een automatisme, ik wil altijd weten wat er om me heen zit en hoe het er in de omgeving uitziet. We zitten vlak onder de commentaar posities waar ik een geruite pet achter een scherm zie zitten, Berry Hughes kan niet missen iets verderop zie ik Vincent Bijlo zitten en nog wat gezichten van wie de namen me niet direct te binnen schieten.