Lezing de nieuwe boekhandel

5-5-2014
Uit de nieuwsbrief van de nieuwe boekhandel

Maandag 5 mei: Niels Roelen Dankzij Bevrijdingsdag staan we ieder jaar even stil bij de betekenis van vrijheid. Deze keer zorgt Niels Roelen voor extra perspectief. Hij werd diverse keren uitgezonden op missies voor de VN en de NAVO en schreef daarover twee boeken: Soldaat in Uruzgan en Leven na Uruzgan. De missies hebben zijn leven ingrijpend veranderd. Kom naar zijn verhalen luisteren: ze zijn meer dan de moeite waard om te worden gehoord!
Tijd: 15.00-16.00 uur. Aanmelden is gewenst, en de toegang is gratis.

Toegezegde auteurs:
Ofran Badakhshabi(Afghaans dichter)
Niels Roelen

Niels Roelen

Niels Roelen is majoor in het Nederlandse leger. Hij werd diverse keren uitgezonden op missies voor de VN en de NAVO. Over de missie in Uruzgan hield hij voor defensie een weblog bij.

Niels heeft twee kinderen, Mareine en Ties. In zijn vrije tijd pakt hij de racefiets om samen met vrienden over de Utrechtse Heuvelrug te rijden.

Niels op Twitter

Naast zijn reguliere werkzaamheden geeft Niels ook lezingen en trainingen op het gebied van Leiderschap en het maken van keuzes. 

U kunt hem hiervoor onder andere via de SSS, Stichting Schrijvers School en Samenleving, benaderen.
Wilt u op de hoogte blijven van alle ontwikkelingen en nieuwtjes rondom Niels Roelen en de uitgaven en activiteiten van Uitgeverij Carrera?

Naam:

Verplicht.

E-mailadres:

Verplicht.



Spelletje

Op zijn handen en de vloer kleefden druppels bloed die uit zijn dichtgeknepen neus omlaag waren gelopen. In zijn ontblote bovenlichaam en vuile keepersbroek keek hij vanaf het houten bankje om zich heen. Behalve de geur van het natte gras en de damp die uit de douches kwam, was er niets dat nog herinnerde aan de wedstrijd van vandaag.

Hij had een hekel aan voetbal, maar in dit team ging het om vriendschap, het biertje achteraf en de kans om drie keer per week de sleur van je gezin te ontvluchten. In tegenstelling tot de voorgaande jaren, waren ze tot nog toe ongeslagen. Vandaag thuis winnen, betekende dat ze titelaspiraties mochten hebben.

Bij het verlaten van de kleedkamers keek hij naar het score bord: 1-3. De kantine en parkeerplaats waren inmiddels leeg. -Het was maar een spelletje- Zijn beste vriend had zijn scheenbeschermers in zijn tas gesmeten en hard uitgehaald. Het team had gezwegen, ook na het douchen. De meesten hadden in het voorbijlopen met hun hand slechts vluchtig zijn schouder gestreeld. Ook in fysiek geweld schuilt onmiskenbaar intimiteit.
 

Boodschappentas

Wendy plofte de twee boodschappentassen op de grond en legde een bos rozen op het houten tafeltje dat even wankelde. Vluchtig gaf ze een van de twee mannen die er al zaten een kus op zijn mond.
'Marco', stelde de ander zich voor terwijl de bediening een glas witte wijn op een viltje voor haar plaatste.

Even keken de twee mannen elkaar aan, om tijd te winnen, op zoek te gaan naar een nieuw gespreksonderwerp dat door haar binnenkomst ineens een noodzaak was geworden. 'Heb je nog wat leuks kunnen vinden?'
Ze nam een slok wijn en knikte, waarna ze een van de twee tassen naar zich toe trok om het te kunnen laten zien.

'Bijzondere tattoo onder je horloge,' vanuit haar voorovergebogen positie had ze een goed zicht op de linkerpols van de voor haar onbekende man, 'waar is hier het toilet?'
Hij schoof zijn horloge naar voren, 'de toiletten zijn boven.' Marco wachtte even tot Wendy voldoende afstand had om haar benen en billen goed te kunnen volgen bij het oplopen van de trap.
'Jouw vriendin?'
'Ja.'


Niels ®elen

Bot

Het water kletterde op de vloer van de douche. De douche klonk altijd anders als er nog niemand onder stond. Nadat hij van het toilet opstond, leunde hij voorover boven de wasbak en nam een slok water. De badkamer werd gevuld met de penetrante lucht van zijn ochtendurine en dus deed hij een halve stap achterwaarts om door te trekken. Zijn linkerhand bewoog richting de spoelknop terwijl hij met zijn rechter aan zijn kont krabde. In de spiegel verraadden de platte plek en pieken dat hij op zijn rechterzij geslapen had.

Junkfood

Afrit 12, Spaanse polder. Zijn oog zoekt naar de paal van het MacDonalds restaurant waar ze hebben afgesproken. Bij het uitstappen voelt hij in zijn zak naar zijn portemonnee, pasjes en telefoon. Het miezert, vanaf de achterbank trekt hij zijn gewatteerde jack en trekt het aan zonder de rits te sluiten, te warm, en loopt naar de oprit van het parkeerterrein waar zij precies op dat moment komt aanrijden.

Na een vriendelijke glimlach en een haastige kus, stapt hij bij haar in de auto. Hij ziet hoe ze zenuwachtig in haar achteruitkijkspiegel kijkt, opgejaagd door de koplampen achter haar. Op de kruising slaat ze linksaf en parkeert haar auto tegen een vervallen hek voor een braakliggend terrein.
‘Eerst even fatsoenlijk gedag zeggen’, zegt ze om uit te leggen waarom ze stil staan. De opmerking geeft hem het gevoel een minnaar te zijn die na werktijd afgesproken heeft op deze afgelegen plek. Alsof het haar volledig ontgaat, stelt ze haar navigatie in op Worm Rotterdam.

Geduldig kijkt hij door de portierruit naar buiten. Tussen de weggesmeten hamburger verpakkingen snuffelt een rat. Als hij het haar vertelt kijkt ze ongelovig uit het raam, tot ze op de rand van het hek een tweede rat ziet lopen. Ratten zijn gek op fastfood.



Niels ®elen
 

Lippenstift

Haar felrode lippen tekenden zich af en toe in een obligate glimlach naar de man die haar gezelschap hield. Verveeld schoof ze de stoel naar achteren om te kunnen gaan zitten. Haar jas hing ze over de stoel naast haar, doordat deze haar billen niet meer bedekte was de string die ze droeg ineens zichtbaar geworden door haar te strak zittende rokje. Lingerie, zo had hij geleerd, kun je beter altijd maar een maatje groter nemen dan je eigenlijke maat. Dan zit het mooier.
Onno zat aan de tafel achter haar, hij vond het moeilijk om niet naar haar te kijken. Door de kanten top die ze droeg waren duidelijk haar huid en zwarte BH zichtbaar. De man tegenover haar lachte omdat hij dacht dat ze met haar telefoon een foto van hem probeerde te maken, terwijl Onno op het beeldscherm kon zien dat ze een selfie maakte.
Nonchalant liet ze haar telefoon in het kleine handtasje vallen, ze nam een slok witte wijn om de pil, die ze zojuist nadrukkelijk uit de strip die in haar tas zat had gedrukt, weg te spoelen en om haar lippen op het kristal achter te laten.

Niels ®elen

Roest

Pas als ik de dieprode druppel bloed op de grond zie, besef ik dat ik me heb gesneden. Het Noorse jagersmes dat ik gebruikte om een stuk plastic weg te snijden blinkt, zonder een spoor, onschuldig in mijn rechterhand. Een tweede druppel spat op de vloer uiteen. Ik had gevoeld hoe het mes mijn duim raakte, maar zag eigenlijk niets en dacht dus dat ik geluk had gehad.