Wilt u op de hoogte blijven van alle ontwikkelingen en nieuwtjes rondom Niels Roelen en de uitgaven en activiteiten van Uitgeverij Carrera?

Naam:

Verplicht.

E-mailadres:

Verplicht.



Zomerstad

Share
Vanaf haar fiets keek ze met samengeknepen ogen naar een aalscholver op een lantaarnpaal. Met halfopen bek en gespreide vleugels deed het beest haar denken aan de Russen die in de winter met opengetrokken jassen tegen een muur op het Rode Plein stonden te zonnen. Als kleine pareltjes verschenen er zweetdruppeltjes op haar onderarmen, de geur hiervan herinnerde haar direct aan de reden van haar hoofdpijn.

Na het spoor sloeg ze links af, langs Villa Kakelbont zoals ze het huis zelf noemde. Niet alleen vanwege het huis, maar ook vanwege de paarden die altijd in de wei erachter staan. Het mooiste paard, een gevlekte, had iets wilds. Zo’n paard uit een oude Western, de ingevlochten manen verraden een berijder. Een Indiaan misschien, die ieder moment uit de struiken tevoorschijn kon komen om er wild joelend op te springen.
Ze hoefde niet veel vandaag, wat simpele boodschappen op de markt, misschien een leuke zomerjurk en schoenen, al twijfelde ze of ze daarvoor in de stemming was.
‘Twee bossen voor zes euro.’ Een dikke dame met krulhaar als van een poedel prees haar pioenrozen aan.
‘De witte en de roze?’ vroeg ze.
De poedel knikte. ‘Er zitten er vijf in een bos.’
‘Doet u mij dan maar vier bossen.’
‘Voor eigen gebruik?’
‘Pardon?’
‘Zijn ze voor eigen gebruik?,’ vroeg de dame opnieuw, ‘of ze gewoon in papier mogen of mooi in het cellofaan met een lintje erom.’
‘In cellofaan alstublieft’, antwoordde ze terwijl ze twaalf euro uit haar portemonnee viste en afrekende.
‘Die prachtige bloemen,’ glimlachte een oude man die ze iets verderop passeerde, ‘dat had u nou niet hoeven doen, juffrouw.’
Voor het eerst vergat ze even haar kater, draaide zich om naar de man en gaf hem een kus op zijn wang. ‘Sorry, maar je bent mijn type niet’, zei ze plagerig.
Aan de overkant aan het plein liep ze het Kruidvat binnen, in haar mandje lagen een deodorant en een tandpasta, de laatste kocht ze niet zozeer omdat ze hem nodig had maar omdat deze in de aanbieding was. Bij de kassa vroeg ze of ze ook condooms met een smaakje hadden. De jongen achter de balie bloosde even en wees zwijgend naar het display rechts van hem.
Eigenlijk wist ze niet waarom ze het vroeg. Misschien had ze gehoopt dat de mooi gespierde jongen eenzelfde soort vraag zou stellen als de bloemist. Een vraag die ze dan vastberaden zou beantwoorden met: ‘Hier opeten graag.’



Niels ®elen