Wilt u op de hoogte blijven van alle ontwikkelingen en nieuwtjes rondom Niels Roelen en de uitgaven en activiteiten van Uitgeverij Carrera?

Naam:

Verplicht.

E-mailadres:

Verplicht.



Sadist

Share
Een open brief aan Grunberg over wielrennen


Lieve Arnon,


Ik weet niet of je de Tour volgt, maar mocht je dit wel doen dan moet je opgevallen zijn dat wielrennen geen sport is, maar een gekte. Een koersend peloton heeft, voor de oplettende kijker, meer weg van een door De Sade geregisseerd orgie dan van een sportwedstrijd. Knechten beulen zich op het vlakke of in de bergen af voor kopmannen die hun suprematie aan de meet opleggen aan de dwangarbeiders van de weg. Waar de kijker de heroïek van de renners afmeet aan hun overwinningen, weten de renners zelf dat deze ondergeschikt is aan de vernedering van hun tegenstanders.

Elke wielercarrière begint in feite bij jezelf pijn willen doen, je vergelijken met de helden uit het peloton. Jezelf voor de gek houden dat pijn genot is en dat de beloning bestaat uit uit endorfine en de zoete wraak van oneindige pijn die je, als volleerd renner, je tegenstanders aandoet. Masochisme met maar een doel, net als de Franse markies een volleerd sadist worden zoals Merckx, Hinault of Coppi.


De sadistische neiging om mezelf pijn te doen op de fiets is een verslaving. Als ik niet kan fietsen, word ik chagrijnig of ga ik nieuwe spullen kopen (zoals het paar schoenen van bijna vierhonderd euro dat ik voor de vakantie kocht) als een soort dwangmiddel om toch weer te gaan trainen. Als ik met mijn vrienden fiets, wil ik dat ze me pijn doen, dat ze me dwingen om stoïcijns op mijn lip te bijten en de afstraffing te verdragen omdat juist de afstraffing me het recht geeft om als een zelfverklaarde Nemesis terug te slaan tijdens onze volgende rit.

Ooit, Arnon, probeerde ik je te verleiden om samen een touretappe (liefst een bergrit) te rijden. Ik vertelde je dat ik in jou een klimmer zag, met wie ik samen de Ventoux of de Alpe d’Huez op zou willen fietsen. Het leek je een aardig idee maar vergis je niet, wielrennen heeft met vriendschap niets te maken. Als ik fiets, vloek en scheld ik diep van binnen op de andere renners zoals ze hopelijk ook op mij schelden. Nog steeds zou ik graag een keer met je fietsen, maar laat ik voor een keertje eerlijk tegen je zijn en alle beleefdheden achterwege laten. In tegenstelling tot de vrouw die een te korte rok draagt, weet iedere renner op het moment dat hij opstapt wat hem te wachten staat.



In vriendschap,



Niels


Niels ®elen